← मागे

माचीवरला बुधा

गो. नी. दांडेकर · कादंबरी

शहरातलं आयुष्य सोडून सह्याद्रीतल्या एका किल्ल्याच्या माचीवर एकटा राहायला गेलेला म्हातारा बुधा — निसर्ग, प्राणी आणि मनःशांती यांची हळुवार गोष्ट.

पुस्तक कशाबद्दल?

बुधा आयुष्यभर काम करून थकलेला आहे. तो डोंगरावरच्या माचीवर एक साधी झोपडी बांधतो आणि तिथेच राहू लागतो. ऋतू बदलतात — पाऊस, धुकं, थंडी, ऊन — आणि बुधा निसर्गाशी एकरूप होत जातो.

पक्षी, प्राणी, झाडं आणि खालच्या गावातली साधी माणसं हेच त्याचे सोबती. कथेत फार मोठ्या घटना नाहीत; पण वाचताना मन शांत होतं.

का वाचावं?

सह्याद्रीवर गोनीदांचं जे प्रेम होतं, ते या पुस्तकात ओसंडून वाहतं. ट्रेकिंगला जाणाऱ्यांसाठी हे पुस्तक म्हणजे डोंगराकडे पाहायची नवी नजर.

धावपळीच्या आयुष्यात 'थांबणं' म्हणजे काय, हे बुधा शिकवतो.

वाचून झाल्यावर

जवळच्या एखाद्या किल्ल्यावर जा, आणि माचीवर अर्धा तास काहीही न बोलता बसा. बुधाचं जग थोडं तरी दिसेल.

कोणासाठी

बारा वर्षांपुढे