मराठी विनोद — हसून हसून पुरेवाट (११८)

शिक्षक: बंड्या, 'मी आंबा खाल्ला' हे वाक्य कोणत्या काळातलं?
बंड्या: उन्हाळ्यातलं, सर!
बाबा: परीक्षा कशी गेली?
गण्या: प्रश्नपत्रिका छान होती बाबा, उत्तरपत्रिकेचं मात्र मीच वाटोळं केलं.
डॉक्टर: रोज सकाळी चालायला जा.
पुणेकर काका: जातो ना! फक्त स्कूटरवरून जातो.
शिक्षिका: पाणी कशापासून बनतं?
बंड्या: नळापासून, बाई!
बायको: अहो, माझ्यासाठी चंद्र-तारे आणाल का?
नवरा: आणतो, पण आधी सकाळी सांगितलेली कोथिंबीर तर आणू दे.
गण्या: वेटर, सूपमध्ये माशी आहे!
वेटर: हळू बोला साहेब, नाहीतर सगळे तीच मागतील.
आजोबा: आमच्या काळी एका रुपयात पिशवीभर भाजी यायची.
नातू: आता पिशवीचेच पाच रुपये लागतात, आजोबा!
शिक्षक: जगातला सगळ्यात वेगवान प्राणी कोणता?
बंड्या: सकाळी ८:१२ ची लोकल पकडणारा मुंबईकर!
मित्र: तू रोज व्यायाम करतोस?
गण्या: हो! रोज सकाळी 'उद्यापासून नक्की' असं ठरवतो. मेंदूचा व्यायाम!
नवरा: आज जेवणात काय आहे?
बायको: तीन पर्याय आहेत — खा, उपाशी राहा, किंवा स्वतः बनवा.
शिक्षक: बंड्या, गृहपाठ कुठे आहे?
बंड्या: सर, तो 'गृह'पाठ आहे ना, म्हणून घरीच ठेवला!
आजी: बाळा, एवढा वेळ मोबाईलमध्ये काय बघतोस?
नातू: आजी, तुझेच 'सुप्रभात' मेसेज वाचतोय, अजून संपलेच नाहीत!
पेशंट: डॉक्टर, माझी जीभ तरी पाहा ना.
डॉक्टर: पाहिली. तिलाच तर सगळ्यात जास्त आरामाची गरज आहे!
मुंबईकर: पुण्यात पत्ता विचारला तर नीट सांगत नाहीत.
पुणेकर: सांगतो की! आधी तुम्ही 'नमस्कार' तर म्हणा.
बायको: मी तुमच्यासाठी काय काय सोडलं!
नवरा: हो ना, फक्त टीव्हीचा रिमोट कधी सोडला नाहीस.
शिक्षिका: 'आळशी' माणसाचं वर्णन कर.
गण्या: बाई, उद्या करतो.
आई: पोरा, किती वेळा सांगितलं, लवकर झोप!
बंड्या: आई, तू सांगतेस म्हणूनच तर जागा राहून ऐकतो!
काका: निकाल काय लागला रे?
गण्या: काका, शाळेने मला पुढच्या वर्षीही तेच शिकवायचं ठरवलंय — इतका आवडलो मी त्यांना!
सोसायटी सेक्रेटरी: मीटिंगला सगळे वेळेवर आले, असं पहिल्यांदाच झालं!
सभासद: कारण आज मीटिंगनंतर वडापाव आहे, असं कळलं.
भिशीतल्या काकू: या महिन्याची भिशी कोणाला लागली?
दुसऱ्या काकू: कोणालाही लागो, नाश्ता मात्र तुमच्या घरीच!
वाढदिवसाचा मुलगा: मला वाढदिवसाला सायकल हवी.
बाबा: बाळा, आधी चालायला लाग — मग सायकल, मग स्कूटर, मग मीही तुझ्याकडेच मागेन!
गण्या: आई, मी आज शाळेत पहिला आलो!
आई: वा! कशात? गण्या: शाळा सुटल्यावर दारातून बाहेर पडण्यात!
पाहुणे: बाळा, मोठा होऊन काय होणार?
बंड्या: पाहुणा! सगळीकडे फक्त खायला मिळतं.
बायको: आज भाजी कोणती करू?
नवरा: तुला जी जमते ती… म्हणजे, चल आज बाहेर जेवूया.
आजोबा: आमच्या काळी आम्ही दहा किलोमीटर चालत शाळेत जायचो.
नातू: मग आजोबा, तुम्ही जवळची शाळा का नाही निवडली?
गिऱ्हाईक: काका, साखर आहे का?
पुणेरी दुकानदार: आहे. पण आत्ता नाही — आत्ता वामकुक्षी!
डॉक्टर: तुम्ही दिवसातून किती वेळा चहा पिता?
काका: एकदाच — सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत.
मास्तर: 'मी गाणं गात होतो' याचा भविष्यकाळ कर.
बंड्या: शेजारी तक्रार करायला येतील!
बायको: अहो, शेजाऱ्यांनी नवीन गाडी घेतली!
नवरा: छान! आता आपल्याला लिफ्ट मागता येईल.
आई: अभ्यास झाला का?
बंड्या: हो! पुस्तक उघडलं आणि मिटलं — दोन्ही झालं.
मित्र: तुझं वजन एवढं कमी कसं झालं?
गण्या: रोज सकाळी लोकल पकडतो. वेगळ्या व्यायामाची गरजच नाही!
शिक्षक: 'गोड' चा विरुद्धार्थी शब्द सांग.
बंड्या: कारलं!
काकू: आमच्याकडे पाहुणे आले की आम्ही 'अतिथी देवो भव' म्हणतो.
काका: आणि ते गेले की 'देव पावला!'
नातू: आजी, तू इतक्या गोष्टी कशा लक्षात ठेवतेस?
आजी: बाळा, मी 'सेव्ह' करत नाही, मी 'लक्षात' ठेवते!
नवरा: आज घरात इतकी शांतता का?
बायको: मी मौनव्रत ठेवलंय. नवरा: मग उद्याही ठेव, पुण्य दुप्पट!
गण्या: गुरुजी, मी उत्तर लिहिलं नाही, प्रश्न खूपच सोपा होता.
गुरुजी: मग? गण्या: मला वाटलं तुम्हाला उत्तर माहीतच असेल!
शिक्षिका: बंड्या, पृथ्वी गोल आहे हे कसं सिद्ध करशील?
बंड्या: मी कुठेही गेलो तरी आई फोन करून 'घरी ये' म्हणते — शेवटी परत घरीच!
मुलगा: बाबा, मी मोबाईल पाडला.
बाबा: तू पकडला का नाहीस? मुलगा: मी पण त्याच्यासोबतच घसरलो होतो!
सोसायटी सेक्रेटरी: या वर्षी गणपतीची वर्गणी वाढवली आहे.
सभासद: मग प्रसादही वाढवा — दोन मोदक!
शिक्षक: बंड्या, एका वाक्यात सांग — 'आळस' म्हणजे काय?
बंड्या: सर, दुसरा कोणीतरी सांगेल ना!
आई: गण्या, भाजी आणायला गेलास, दोन तास का लागले?
गण्या: आई, भाजीवाले काका म्हणाले 'निवडून घ्या', मग मी निवडणूक लढवली!
पाहुणे: बाळा, तुला गणितात किती मार्क मिळाले?
बंड्या: काका, तुम्ही चहा घेणार की कॉफी?
बायको: तुम्ही माझं ऐकतच नाही!
नवरा: काय म्हणालीस? पुन्हा सांग, लक्ष नव्हतं.
शिक्षिका: 'मी शाळेत जातो' हे भविष्यकाळात कसं म्हणशील?
गण्या: 'उद्यापासून मी नक्की शाळेत जाईन', बाई!
आजोबा: आमच्या काळी आम्ही दहा मैल चालत शाळेत जायचो!
नातू: आजोबा, मग तुम्ही लवकर निघत का नव्हता?
गिऱ्हाईक: काका, हे पेढे ताजे आहेत ना?
पुणेरी दुकानदार: ताजे आहेत. फक्त 'काल' ताजे होते.
डॉक्टर: तुम्हाला गोड बंद करायला सांगितलं होतं!
आजोबा: बंद केलं ना डॉक्टर — आता फक्त उघडून खातो!
शिक्षक: पृथ्वीवर सगळ्यात जास्त काय आहे?
बंड्या: सर, सोसायटीच्या ग्रुपवरचे 'सुप्रभात'!
मित्र: तू वजन कसं कमी केलंस?
गण्या: सोपं आहे — फ्रीजला कुलूप आणि किल्ली आईकडे!
आई: तुझी खोली इतकी पसरलेली का आहे?
बंड्या: आई, ही 'कलात्मक मांडणी' आहे. तुला कळायची नाही.
नवरा: तू इतका वेळ फोनवर कोणाशी बोलत होतीस?
बायको: शेजारच्या काकूंशी. 'दोन मिनिटांत ठेवते' असं म्हणाले होते — दोन तास झाले.
शिक्षिका: बंड्या, उभा राहा! वर्गात झोपतोस?
बंड्या: नाही बाई, डोळे मिटून विचार करत होतो — फक्त विचार खूप खोल गेला!
गण्या: आई, मला शंभर रुपये दे.
आई: पन्नास कशाला हवेत?
आजी: हल्लीची मुलं काही ऐकतच नाहीत!
नातू: काय म्हणालीस आजी? हेडफोन काढतो थांब.
सेक्रेटरी: सोसायटीची मीटिंग सात वाजता आहे.
सभासद: म्हणजे साडेआठला निघायचं — बरोबर ना?
पेशंट: डॉक्टर, मला सगळीकडे दुखतं — डोक्याला हात लावला तरी, पायाला लावला तरी!
डॉक्टर: तुमचं बोटच मोडलंय, काका!
शिक्षक: 'हत्ती' चं अनेकवचन काय?
गण्या: 'खूप मोठा प्रॉब्लेम', सर!
बाबा: तुझ्या वयात मी पहाटे पाचला उठायचो!
बंड्या: बाबा, माझ्या वयात मीही पहाटे पाचला झोपतो!
गिऱ्हाईक: या छत्रीची काय हमी?
दुकानदार: पाऊस नसेल तोपर्यंत अजिबात गळणार नाही!
मुलगा: बाबा, अंधारात अभ्यास करायला भीती वाटते.
बाबा: मग दिवा लाव. मुलगा: लावला, पण आता पुस्तक दिसतंय — त्याचीच तर भीती वाटते!
शिक्षिका: तुझा निबंध आणि तुझ्या भावाचा निबंध अगदी सारखा कसा?
बंड्या: बाई, आमची गाय एकच आहे ना!
काकू: अगं, तू किती बारीक झालीस!
मैत्रीण: नाही गं, तुझा चष्मा बदललाय.
आई: पावसात भिजलास तर सर्दी होईल!
गण्या: आई, मग मासे शिंकत का नाहीत?
शिक्षक: बंड्या, उत्तरपत्रिका कोरी का?
बंड्या: सर, मी 'मौन' व्रत पाळलंय — उत्तरंही गप्प आहेत.
नवरा: आपल्या लग्नाचा वाढदिवस कधी आहे गं?
बायको: तुम्ही विसराल त्याच्या दुसऱ्या दिवशी — दर वर्षी!
पर्यटक: या किल्ल्यावर किती पायऱ्या आहेत?
वाटाड्या: चढताना एक हजार, उतरताना फक्त शंभर वाटतात!
आजोबा: मी शंभर वर्षं जगणार!
नातू: मग आजोबा, ९९ व्या वर्षी जरा जपून राहा.
गण्या: बाबा, देवाने आपल्याला दोन कान आणि एक तोंड का दिलं?
बाबा: जास्त ऐकावं आणि कमी बोलावं म्हणून — पण तुझ्या बाबतीत उलटं झालंय!
शिक्षिका: 'वेळ अमूल्य आहे' यावर दोन ओळी लिही.
बंड्या: बाई, वेळ अमूल्य आहे म्हणून मी तो निबंधावर वाया घालवत नाही.
गिऱ्हाईक: वडापावमध्ये बटाटाच नाही!
विक्रेता: साहेब, 'वडा'पाव आहे, 'बटाटा'पाव नाही!
आई: एवढं खाऊ नकोस, पोट फुटेल!
बंड्या: आई, मग पुढचे लाडू लांब ठेव — सुरक्षित अंतरावर!
मित्र: पुण्यात पत्ता विचारला तर काय होतं?
गण्या: आधी पत्ता मिळतो, मग 'इथे का आलात' याचं स्पष्टीकरण द्यावं लागतं!
शिक्षक: कोणता पक्षी उडू शकत नाही?
बंड्या: शाळेच्या सहलीला न आलेला!
बायको: तुम्ही माझ्यासाठी ताजमहाल बांधाल का?
नवरा: आधी आपल्या घराचा हप्ता तर फिटू दे!
डॉक्टर: रात्री लवकर झोपा.
गण्या: डॉक्टर, मी लवकरच झोपतो — फक्त सकाळी सकाळी!
शिक्षिका: बंड्या, तुझं अक्षर इतकं वाकडं का?
बंड्या: बाई, मी लिहिताना पेन सरळ, अक्षर मात्र स्वतंत्र विचारांचं आहे!
आजी: बाळा, तुला कोणती गोष्ट सांगू?
नातू: आजी, जी तू काल अर्धवट झोपलीस ती!
गण्या: आई, मी आज कोणालाच मारलं नाही!
आई: शाब्बास! मग कपाळावर टेंगूळ कसलं?
काका: तुझ्या शाळेत सगळ्यात आवडता तास कोणता?
बंड्या: मधली सुट्टी, काका!
शिक्षक: 'उद्या' म्हणजे काय?
गण्या: सर, जिथे माझे सगळे गृहपाठ ठेवलेले असतात ती जागा!
आई: तू पाणी प्यायलास का?
बंड्या: हो आई, बाटली उघडून बघितली — पाणी आहे याची खात्री केली!
पाहुणे: आम्ही फक्त पाच मिनिटं बसतो हं.
यजमान: (हसत) मग जेवायचं की नाही ते सहा वाजता ठरवू!
शिक्षिका: तुमच्या आवडत्या प्राण्यावर निबंध लिहा.
बंड्या: बाई, माझा आवडता प्राणी कासव आहे — म्हणून निबंध हळूहळू पुढच्या आठवड्यात देतो!
शिक्षक: बंड्या, सूर्य पूर्वेला का उगवतो?
बंड्या: कारण पश्चिमेला आमची शाळा आहे, सर — त्याला पण उशिरा यायचं नसतं!
आई: गण्या, एवढा वेळ आरशासमोर काय करतोयस?
गण्या: आई, मी 'उद्याचा डॉक्टर' बघतोय!
पाहुणे: बाळा, तुझं नाव काय?
बंड्या: आधी तुम्ही किती दिवस राहणार ते सांगा, मग ठरवतो.
बायको: अहो, मी जाड दिसते का?
नवरा: (दोन मिनिटं विचार करून) …मला फोन आलाय, आलोच!
शिक्षिका: 'पाऊस पडतोय' याचं भविष्यकाळ कर.
गण्या: 'उद्या सुट्टी मिळेल!'
डॉक्टर: तुम्हाला झोप का येत नाही?
पुणेकर: दुपारी १ ते ४ झोपलो की रात्री कशी येणार?
गण्या: बाबा, मला मोबाईल हवा.
बाबा: आधी पहिला नंबर आण. गण्या: बाबा, नंबर तर मोबाईलवरच येतो ना!
आजी: आमच्या वेळी आम्ही दिवा लावून अभ्यास करायचो.
नातू: आजी, आता आम्ही दिवा न लावता झोपतो!
शिक्षक: पाण्याचं रासायनिक सूत्र सांग.
बंड्या: H, I, J, K, L, M, N, O! सर: हे काय? बंड्या: तुम्हीच म्हणालात — H to O!
मित्र: तू इतका आनंदी कसा?
गण्या: बायको माहेरी गेलीये आणि सासूबाई इकडे आल्यात. मित्र: मग? गण्या: स्वयंपाक दोघींचाही भारी!
सेक्रेटरी: सोसायटीची मीटिंग सात वाजता आहे.
सभासद: म्हणजे खरी सुरुवात साडेआठला, ठीक आहे!
भिशीतल्या काकू: या वेळी नाश्ता कोण आणणार?
सगळ्या काकू: (एकदम) जिला भिशी लागेल ती!
शिक्षिका: बंड्या, तू वर्गात का झोपतोस?
बंड्या: बाई, घरी आई झोपू देत नाही, वर्गात तरी झोपू द्या!
गिऱ्हाईक: काका, हे आंबे गोड आहेत ना?
पुणेरी विक्रेता: गोड नसते तर मी विकत बसलो असतो का? खाऊन बघा — पण विकत घेतल्यावर!
नवरा: आज जेवण इतकं छान कसं?
बायको: आज बाहेरून मागवलंय!
आजोबा: बाळा, मी तुझ्या वयाचा होतो तेव्हा…
नातू: …तेव्हा तुम्ही दहा किलोमीटर चालत शाळेत जायचात, माहीत आहे आजोबा!
बंड्या: आई, आज शाळेत शिक्षकांनी मला एकट्यालाच प्रश्न विचारला!
आई: वा! काय विचारला? बंड्या: 'वर्गात सगळ्यात जास्त गोंधळ कोण घालतं?'
पत्नी: मी माहेरी जाते!
पती: थांब, मीपण येतो! तुझी आई छान स्वयंपाक करते.
शिक्षक: 'आळस' कसा घालवायचा?
गण्या: सर, तो उद्या सांगतो.
मुलगा: बाबा, मी नापास झालो.
बाबा: काय?! मुलगा: पण शेजारचा पिंट्यापण झालाय. बाबा: मग ठीक आहे… म्हणजे… नाही!
पुणेकर: आमच्या इथे पत्ता विचारायचा असेल तर आधी अर्ज करा.
मुंबईकर: आणि उत्तर कधी मिळेल? पुणेकर: पुढच्या मंगळवारी, दुपारी ४ नंतर.
वाढदिवसाचा मुलगा: आई, केक कधी कापायचा?
आई: फोटो काढून झाल्यावर. मुलगा: आई, फोटो काढून दोन तास झाले!
शिक्षिका: बंड्या, तुझं गृहपाठ तुझ्या बाबांच्या अक्षरासारखं का दिसतं?
बंड्या: बाई, मी त्यांचा पेन वापरला!
डॉक्टर: रोज फळं खा.
गण्या: डॉक्टर, आंबा चालेल? डॉक्टर: हो. गण्या: मग आमरस आणि पुरी पण चालेल ना?
आजी: बाळा, सकाळी लवकर उठलं की देव भेटतो.
नातू: आजी, मी उठलो तेव्हा फक्त दूधवाला भेटला!
सासूबाई: सुनबाई, भाजीत मीठ जास्त झालंय.
सून: सासूबाई, तुमच्या मुलानेच घातलंय — मी फक्त 'हो' म्हणाले!
शिक्षक: शिवाजी महाराजांनी पहिला किल्ला कोणता घेतला?
बंड्या: सर, मी फक्त सिंहगड पाहिलाय — तिथली भजी भारी असतात!
गण्या: बाबा, पैसे झाडाला लागत नाहीत ना?
बाबा: नाही. गण्या: मग बँकेच्या 'शाखा' का म्हणतात?
काकू: अगं, तुझा मुलगा किती गोड आहे!
आई: हो, फक्त तुमच्या घरी आल्यावरच!
गिऱ्हाईक: वेटर, या चहात माशी!
पुणेरी वेटर: चहा पाच रुपयांचा आहे, त्यात हत्ती अपेक्षित आहे का?
मुलगी: बाबा, लग्नानंतर मी तुम्हाला रोज फोन करेन.
बाबा: बाळा, आधी आत्ता तरी फोन खाली ठेव!
शिक्षक: सगळ्यात वेगवान काय?
बंड्या: शाळा सुटल्याची घंटा वाजल्यावर आमचे पाय!
नवरा: तुला वाढदिवसाला काय हवं?
बायको: काही नको. नवरा: बरं. बायको: …आणि तू खरंच काहीच आणलं नाहीस?!
आजोबा: आमच्या काळी चित्रपट काळा-पांढरा होता.
नातू: म्हणजे तुमचं आयुष्यपण काळं-पांढरं होतं का, आजोबा?
गण्या: आई, उद्या माझी परीक्षा आहे.
आई: मग अभ्यास कर! गण्या: आई, अभ्यास केला तर परीक्षेत काय करणार?

चम्मतगवर आणखी गंमत

सगळे उखाणे

सण कसे साजरे करतात?

वाढदिवसाच्या शुभेच्छा

खिरापत ओळखा

बडबडगीते आणि गोष्टी

अष्टविनायक

पर्यावरणपूरक गणेशोत्सव

दिवाळीचे दिवस

फराळाचे ताट

दिवाळीचा किल्ला

रांगोळी बनवा

हळदीकुंकवाच्या वाणाच्या कल्पना

डम्ब शराज

हौजी (तंबोला) — मराठी हाका

एक मिनिट खेळ — भिशी, किटी, सोसायटी आणि वाढदिवस

नाव-गाव-फळ-फूल

तुमचं मराठी टोपणनाव

पत्त्यांचे मराठी खेळ

पारंपरिक खेळ — आजी-आजोबांच्या काळातले

इमोजी ओळखा

हे की ते?

गप्पांचे प्रश्न

चिठ्ठ्या

अंताक्षरी

जीभ-वळणं

गंमत रात्रीचा तयार बेत

अक्षरांची अदलाबदल

म्हण पूर्ण करा

म्हणी आणि अर्थ

वाक्प्रचार — अर्थ ओळखा

सगळे वाक्प्रचार

पारंपरिक मराठी ताट — काय कुठे?

अमर ओळी

संत आणि कवी

प्रत्येकाने वाचावीत अशी पुस्तके

गण्या-बंड्याचे विनोद

पुणेरी पाट्या

तुमची पाटी बनवा

PDF कशी बनवायची?