← मागे

मी वनवासी

सिंधुताई सपकाळ · आत्मचरित्र

घरातून हाकलून दिलेली, रेल्वे स्टेशनवर भीक मागून जगलेली एक स्त्री हजारो अनाथ मुलांची 'माई' कशी झाली — सिंधुताईंचं अंगावर काटा आणणारं आत्मकथन.

पुस्तक कशाबद्दल?

वर्ध्याजवळच्या गावात जन्मलेल्या सिंधुताईंचं अगदी लहान वयात लग्न झालं. पुढे नवऱ्याने आणि सासरच्यांनी त्यांना घराबाहेर काढलं; अशा अवस्थेत त्यांनी गोठ्यात मुलीला जन्म दिला.

रेल्वे स्टेशनवर गाणी म्हणून, भीक मागून त्या जगल्या. तिथेच त्यांना इतर अनाथ, बेवारस मुलं दिसली — आणि त्यांनी ठरवलं, या सगळ्यांची आई व्हायचं.

का वाचावं?

आयुष्याने सगळं हिरावून घेतलं तरी माणूस इतरांसाठी काय करू शकतो, याचं हे जिवंत उदाहरण. दुःखाला करुणेत बदलणारी ही गोष्ट आहे.

सिंधुताईंनी स्थापन केलेल्या संस्थांमधून हजारो मुलं वाढली, शिकली आणि स्वतःच्या पायावर उभी राहिली. त्यांच्या आयुष्यावर 'मी सिंधुताई सपकाळ' हा चित्रपटही आला.

लेखिकेविषयी

सिंधुताई सपकाळ यांना 'अनाथांची माई' म्हणून ओळखलं जातं. त्यांना पद्मश्रीसह अनेक सन्मान मिळाले. त्यांची भाषणं आणि गाणी आजही लोकांना प्रेरणा देतात.

कोणासाठी

चौदा वर्षांपुढे