चिऊ-काऊची गोष्ट
सगळ्यांच्या आवडत्या लोककथेवर आधारित बालनाट्य — शेणाचं घर, मेणाचं घर, आणि 'चिऊताई चिऊताई दार उघड!'
पात्रं
| निवेदक | आजोबा |
|---|---|
| चिऊताई | चिमणी |
| काऊदादा | कावळा |
| चिऊचं बाळ | छोटी भूमिका |
| ढगोबा | पावसाचा ढग — निळा-राखाडी पोशाख |
लागणारं साहित्य
चिमणी-कावळ्याचे मुखवटे, कार्डबोर्डची दोन घरं (एक तपकिरी, एक पिवळं), निळी कापडाची पट्टी (पाणी)
संहिता
प्रवेश १ — दोन घरं
निवेदक: एक होता काऊ, एक होती चिऊ. काऊचं घर होतं शेणाचं, आणि चिऊचं घर होतं मेणाचं.
काऊदादा: काव काव! माझं घर पटकन बांधून झालं. आता मी दिवसभर उडत फिरणार!
चिऊताई: चिव चिव! मी हळूहळू, नीट मेणाचं घर बांधलं. घट्ट आणि पक्कं!
काऊदादा: एवढे कष्ट कशाला गं चिऊताई? घर म्हणजे घर!
प्रवेश २ — पाऊस
(ढगोबा गडगडत येतो. ढोल किंवा थाळी वाजवून आवाज.)
ढगोबा: गड गड गड! मी आलो पाऊस घेऊन! धो धो धो!
(निळी पट्टी हलवून पाणी दाखवतात. काऊचं शेणाचं घर पडतं.)
काऊदादा: अरे बापरे! माझं घर वाहून गेलं! आता कुठे जाऊ? थंडी वाजते!
निवेदक: मग काऊ गेला चिऊच्या घरी, आणि दार ठोठावलं…
काऊदादा: चिऊताई, चिऊताई, दार उघड!
चिऊताई: थांब, माझ्या बाळाला न्हाऊ घालते!
काऊदादा: चिऊताई, चिऊताई, दार उघड!
चिऊताई: थांब, माझ्या बाळाला तीट लावते!
काऊदादा: चिऊताई, चिऊताई, दार उघड! आता खरंच थंडी वाजते!
प्रवेश ३ — मैत्री
(चिऊ दार उघडते.)
चिऊताई: ये रे काऊदादा, आत ये. चुलीजवळ बस, ऊब घे.
काऊदादा: (थरथरत) धन्यवाद चिऊताई. मला कळलं — घाईत केलेलं काम टिकत नाही.
चिऊताई: आणि मला कळलं — संकटात मित्राला मदत करावी.
चिऊचं बाळ: मग पाऊस थांबल्यावर आपण सगळे मिळून काऊदादाचं नवं, पक्कं घर बांधूया!
निवेदक: आणि मुलांनो, त्यांनी तसंच केलं. म्हणून लक्षात ठेवा — काम करा नीट, आणि मित्राला द्या मदतीचा हात!
सगळे: चिव चिव! काव काव! टाटा!
(पडदा)