चिऊ-काऊची गोष्ट

वेळ: ५-७ मिनिटे · वयोगट: ४ ते ८ वर्षे (बालवर्ग) · पात्रं: 5

सगळ्यांच्या आवडत्या लोककथेवर आधारित बालनाट्य — शेणाचं घर, मेणाचं घर, आणि 'चिऊताई चिऊताई दार उघड!'

पात्रं

निवेदकआजोबा
चिऊताईचिमणी
काऊदादाकावळा
चिऊचं बाळछोटी भूमिका
ढगोबापावसाचा ढग — निळा-राखाडी पोशाख

लागणारं साहित्य

चिमणी-कावळ्याचे मुखवटे, कार्डबोर्डची दोन घरं (एक तपकिरी, एक पिवळं), निळी कापडाची पट्टी (पाणी)

संहिता

प्रवेश १ — दोन घरं

निवेदक: एक होता काऊ, एक होती चिऊ. काऊचं घर होतं शेणाचं, आणि चिऊचं घर होतं मेणाचं.

काऊदादा: काव काव! माझं घर पटकन बांधून झालं. आता मी दिवसभर उडत फिरणार!

चिऊताई: चिव चिव! मी हळूहळू, नीट मेणाचं घर बांधलं. घट्ट आणि पक्कं!

काऊदादा: एवढे कष्ट कशाला गं चिऊताई? घर म्हणजे घर!

प्रवेश २ — पाऊस

(ढगोबा गडगडत येतो. ढोल किंवा थाळी वाजवून आवाज.)

ढगोबा: गड गड गड! मी आलो पाऊस घेऊन! धो धो धो!

(निळी पट्टी हलवून पाणी दाखवतात. काऊचं शेणाचं घर पडतं.)

काऊदादा: अरे बापरे! माझं घर वाहून गेलं! आता कुठे जाऊ? थंडी वाजते!

निवेदक: मग काऊ गेला चिऊच्या घरी, आणि दार ठोठावलं…

काऊदादा: चिऊताई, चिऊताई, दार उघड!

चिऊताई: थांब, माझ्या बाळाला न्हाऊ घालते!

काऊदादा: चिऊताई, चिऊताई, दार उघड!

चिऊताई: थांब, माझ्या बाळाला तीट लावते!

काऊदादा: चिऊताई, चिऊताई, दार उघड! आता खरंच थंडी वाजते!

प्रवेश ३ — मैत्री

(चिऊ दार उघडते.)

चिऊताई: ये रे काऊदादा, आत ये. चुलीजवळ बस, ऊब घे.

काऊदादा: (थरथरत) धन्यवाद चिऊताई. मला कळलं — घाईत केलेलं काम टिकत नाही.

चिऊताई: आणि मला कळलं — संकटात मित्राला मदत करावी.

चिऊचं बाळ: मग पाऊस थांबल्यावर आपण सगळे मिळून काऊदादाचं नवं, पक्कं घर बांधूया!

निवेदक: आणि मुलांनो, त्यांनी तसंच केलं. म्हणून लक्षात ठेवा — काम करा नीट, आणि मित्राला द्या मदतीचा हात!

सगळे: चिव चिव! काव काव! टाटा!

(पडदा)