थेंब थेंब पाणी
सोसायटीत पाणीटंचाई. पाण्याचा थेंब स्वतः रंगमंचावर येऊन आपली कहाणी सांगतो, आणि मुलं 'पाणी पोलीस' बनतात!
पात्रं
| निवेदक | कथा सांगणारा |
|---|---|
| थेंबू | पाण्याचा थेंब — निळा पोशाख |
| सेक्रेटरी काका | सोसायटीचे सेक्रेटरी |
| सुमन काकू | रोज गाडी धुणाऱ्या |
| मनू | मुलगा |
| सारा | मुलगी |
लागणारं साहित्य
निळा पोशाख, बादल्या, गळका नळ (प्रतीकात्मक), 'पाणी पोलीस' बिल्ले, पावसाचं पाणी साठवण्याचं चित्र
संहिता
प्रवेश १ — टँकर आला!
निवेदक: उन्हाळा. 'गोकुळ' सोसायटीत नळाला पाणी नाही. सगळे बादल्या घेऊन टँकरच्या रांगेत.
सेक्रेटरी काका: रांगेत उभे राहा! प्रत्येकी दोन बादल्या फक्त!
सुमन काकू: दोनच? माझी गाडी कशी धुवायची मग?
मनू: काकू, माणसांना प्यायला पाणी नाही, आणि गाडीला आंघोळ?
(सगळे हसतात. अचानक निळ्या पोशाखातला थेंबू उडी मारून येतो.)
थेंबू: टप! टप! नमस्कार! मी थेंबू — पाण्याचा एक छोटासा थेंब!
प्रवेश २ — थेंबूची कहाणी
थेंबू: मी ढगातून पडलो, डोंगरावरून वाहत आलो, धरणात थांबलो, मग लांबच लांब पाइपमधून तुमच्या नळापर्यंत पोहोचलो. किती प्रवास केला मी!
सारा: आणि आम्ही तुला नळ उघडा ठेवून वाया घालवतो…
थेंबू: हो ना! दात घासताना नळ चालू — मी वाया. गळका नळ — दिवसाला कित्येक लिटर मी वाया! गच्चीवर पडणारा पाऊस — थेट गटारात!
सेक्रेटरी काका: खरं आहे. आपल्या इमारतीवर दर पावसाळ्यात हजारो लिटर पाणी पडतं, आणि आपण ते वाहून जाऊ देतो.
सुमन काकू: (खजील होऊन) मी रोज गाडीवर चार बादल्या ओतते…
थेंबू: काकू, ओल्या फडक्याने पुसलीत तरी गाडी चकाचक होईल. मला वाचवलंत तर मी उन्हाळ्यात तुमची तहान भागवीन!
प्रवेश ३ — पाणी पोलीस
मनू: मला एक कल्पना सुचली! आपण 'पाणी पोलीस' बनूया!
सारा: (बिल्ले वाटत) प्रत्येक मजल्यावर गळके नळ शोधायचे, आणि सगळ्यांना आठवण करून द्यायची!
सेक्रेटरी काका: आणि सोसायटीची मीटिंग घेऊन गच्चीवरचं पावसाचं पाणी साठवायची व्यवस्था — रेन वॉटर हार्वेस्टिंग — करूया!
सुमन काकू: मी पहिलं नाव देते! आणि आजपासून गाडी फडक्यानेच!
थेंबू: (आनंदाने उड्या मारत) टप टप टप! आता मी वाचलो! थेंबाथेंबाने तळं साचतं, लक्षात ठेवा!
निवेदक: मंडळी, आज घरी गेल्यावर तुमचे नळ तपासा. पाणी आज वाचवलं तर उद्या मिळेल!
सगळे: पाणी वाचवा, जीवन वाचवा!
(पडदा)