पुणेरी पाटी

वेळ: १० मिनिटे · वयोगट: मोठ्यांसाठी (१४+), विनोदी · पात्रं: 6

मुंबईहून पुण्यात आलेलं नवं भाडेकरू जोडपं आणि पाट्यांचे शौकीन घरमालक जोशीकाका. पाटी विरुद्ध पाटी — आणि शेवटी मैत्री!

पात्रं

निवेदककथा सांगणारा
जोशीकाकाघरमालक, प्रत्येक गोष्टीवर पाटी लावणारे
जोशीकाकूशांत, गोड, पण तिखट
राहुलनवा भाडेकरू, मुंबईकर
प्रियाराहुलची पत्नी
दूधवालाछोटी भूमिका

लागणारं साहित्य

कार्डबोर्डच्या पाट्या (मजकूर मोठ्या अक्षरात), बेल, सामानाच्या बॅगा, दुधाची पिशवी

संहिता

प्रवेश १ — गृहप्रवेश

निवेदक: पुणे. सदाशिव पेठ. दुपारचे दोन. आणि दारावर पहिली पाटी — 'दुपारी १ ते ४ बेल वाजवू नये.'

राहुल: (बेल वाजवत) बहुतेक हे जुनं असेल. चल, वाजवतो.

जोशीकाका: (दार उघडून, पाटी दाखवत) वाचता येतं?

राहुल: हो… पण आम्ही नवे भाडेकरू. मुंबईहून आलो.

जोशीकाका: मुंबईहून आलात म्हणून घड्याळ बदलत नाही. चार वाजता या.

प्रिया: (प्रेक्षकांना) दोन तास दारात! हे घर आहे की सरकारी कचेरी?

प्रवेश २ — पाट्यांचं युद्ध

(संध्याकाळ. घरभर पाट्या — 'चप्पल इथे', 'नळ हळू सोडावा', 'फ्रीज उघडल्यावर लगेच बंद करावा, आत बघत बसू नये'.)

राहुल: प्रिया, आपणही पाटी लावूया! (पाटी लावतो) 'आम्ही मुंबईचे. उशिरा झोपतो, उशिरा उठतो. सकाळी ८ पूर्वी शांतता.'

जोशीकाका: (वाचून, नवी पाटी लावतात) 'सकाळी ६ वाजता आम्ही भजन लावतो. ज्यांना झोप हवी, त्यांनी कापूस आणावा. कापूस इथे मिळत नाही.'

प्रिया: (पाटी लावते) 'आमच्या घरी पाहुणे येतात. ते मोठ्याने हसतात. हसण्यावर कर नाही.'

जोशीकाकू: (स्वतःची पाटी लावत) 'दोन्ही बाजूंनी पाट्या पुरे. आता चहा तयार आहे. जो आधी येईल त्याला आलं घालून.'

(सगळे थबकतात. एकमेकांकडे पाहतात.)

राहुल आणि जोशीकाका: (एकदम) आलं घालून?

प्रवेश ३ — चहाची संधी

(सगळे एकत्र चहा घेतात.)

जोशीकाका: (नरमून) खरं सांगू? मी पाट्या लावतो कारण मला बोलायला जमत नाही. पाटी म्हणजे माझा संवाद.

राहुल: आणि आम्ही मुंबईत इतक्या गर्दीत राहिलो की शेजाऱ्यांशी बोलायचंच विसरलो.

जोशीकाकू: म्हणजे दोघांचाही प्रश्न एकच — गप्पा!

दूधवाला: (प्रवेश करून) काका, तुमची पाटी वाचली — 'दूधवाल्याने बेल वाजवू नये, पिशवी टांगावी.' पण आज खुंटी कुठंय?

जोशीकाका: (हसत) अरे, आज पाट्या लावण्यात खुंटीच काढायची राहिली! ये, तूही चहा घे!

प्रवेश ४ — नवी पाटी

जोशीकाका: (एक नवी मोठी पाटी आणतात) आजपासून आपल्या घरावर एकच पाटी.

(पाटी उलटतात — 'येथे गप्पा, चहा आणि मैत्री मिळेल. वेळ: कधीही. (दुपारी १ ते ४ सोडून!)')

प्रिया: (हसत) शेवटची ओळ बदलणार नाही ना?

जोशीकाकू: पुणेकर आहोत, बेटा. तेवढं तरी असू दे!

निवेदक: मंडळी, पाट्या लावा, पण दारं उघडी ठेवा. शेजारी हेच खरे नातेवाईक!

(पडदा)