पुणेरी पाटी
मुंबईहून पुण्यात आलेलं नवं भाडेकरू जोडपं आणि पाट्यांचे शौकीन घरमालक जोशीकाका. पाटी विरुद्ध पाटी — आणि शेवटी मैत्री!
पात्रं
| निवेदक | कथा सांगणारा |
|---|---|
| जोशीकाका | घरमालक, प्रत्येक गोष्टीवर पाटी लावणारे |
| जोशीकाकू | शांत, गोड, पण तिखट |
| राहुल | नवा भाडेकरू, मुंबईकर |
| प्रिया | राहुलची पत्नी |
| दूधवाला | छोटी भूमिका |
लागणारं साहित्य
कार्डबोर्डच्या पाट्या (मजकूर मोठ्या अक्षरात), बेल, सामानाच्या बॅगा, दुधाची पिशवी
संहिता
प्रवेश १ — गृहप्रवेश
निवेदक: पुणे. सदाशिव पेठ. दुपारचे दोन. आणि दारावर पहिली पाटी — 'दुपारी १ ते ४ बेल वाजवू नये.'
राहुल: (बेल वाजवत) बहुतेक हे जुनं असेल. चल, वाजवतो.
जोशीकाका: (दार उघडून, पाटी दाखवत) वाचता येतं?
राहुल: हो… पण आम्ही नवे भाडेकरू. मुंबईहून आलो.
जोशीकाका: मुंबईहून आलात म्हणून घड्याळ बदलत नाही. चार वाजता या.
प्रिया: (प्रेक्षकांना) दोन तास दारात! हे घर आहे की सरकारी कचेरी?
प्रवेश २ — पाट्यांचं युद्ध
(संध्याकाळ. घरभर पाट्या — 'चप्पल इथे', 'नळ हळू सोडावा', 'फ्रीज उघडल्यावर लगेच बंद करावा, आत बघत बसू नये'.)
राहुल: प्रिया, आपणही पाटी लावूया! (पाटी लावतो) 'आम्ही मुंबईचे. उशिरा झोपतो, उशिरा उठतो. सकाळी ८ पूर्वी शांतता.'
जोशीकाका: (वाचून, नवी पाटी लावतात) 'सकाळी ६ वाजता आम्ही भजन लावतो. ज्यांना झोप हवी, त्यांनी कापूस आणावा. कापूस इथे मिळत नाही.'
प्रिया: (पाटी लावते) 'आमच्या घरी पाहुणे येतात. ते मोठ्याने हसतात. हसण्यावर कर नाही.'
जोशीकाकू: (स्वतःची पाटी लावत) 'दोन्ही बाजूंनी पाट्या पुरे. आता चहा तयार आहे. जो आधी येईल त्याला आलं घालून.'
(सगळे थबकतात. एकमेकांकडे पाहतात.)
राहुल आणि जोशीकाका: (एकदम) आलं घालून?
प्रवेश ३ — चहाची संधी
(सगळे एकत्र चहा घेतात.)
जोशीकाका: (नरमून) खरं सांगू? मी पाट्या लावतो कारण मला बोलायला जमत नाही. पाटी म्हणजे माझा संवाद.
राहुल: आणि आम्ही मुंबईत इतक्या गर्दीत राहिलो की शेजाऱ्यांशी बोलायचंच विसरलो.
जोशीकाकू: म्हणजे दोघांचाही प्रश्न एकच — गप्पा!
दूधवाला: (प्रवेश करून) काका, तुमची पाटी वाचली — 'दूधवाल्याने बेल वाजवू नये, पिशवी टांगावी.' पण आज खुंटी कुठंय?
जोशीकाका: (हसत) अरे, आज पाट्या लावण्यात खुंटीच काढायची राहिली! ये, तूही चहा घे!
प्रवेश ४ — नवी पाटी
जोशीकाका: (एक नवी मोठी पाटी आणतात) आजपासून आपल्या घरावर एकच पाटी.
(पाटी उलटतात — 'येथे गप्पा, चहा आणि मैत्री मिळेल. वेळ: कधीही. (दुपारी १ ते ४ सोडून!)')
प्रिया: (हसत) शेवटची ओळ बदलणार नाही ना?
जोशीकाकू: पुणेकर आहोत, बेटा. तेवढं तरी असू दे!
निवेदक: मंडळी, पाट्या लावा, पण दारं उघडी ठेवा. शेजारी हेच खरे नातेवाईक!
(पडदा)