← मागे

शांता शेळके

१९२२ – २००२ · इंदापूर (पुणे) आणि पुणे

लोकगीतांचा गोडवा, भावगीतांची हळवी लय आणि कोळीगीतांचा ठेका — सगळ्यात सहज वावरणाऱ्या कवयित्री, गीतकार, अनुवादक आणि प्राध्यापिका.

शिक्षिका आणि लेखिका

शांता शेळके पुणे जिल्ह्यातल्या इंदापूरच्या. संस्कृत आणि मराठीचा सखोल अभ्यास करून त्यांनी अनेक वर्षं महाविद्यालयात अध्यापन केलं; काही काळ पत्रकारिताही केली.

कविता, कथा, कादंबरी, ललित लेख, बालसाहित्य आणि अनुवाद — त्यांनी जवळजवळ प्रत्येक प्रकारात लेखन केलं.

घराघरातली गाणी

शांताबाईंची अनेक गाणी लोकांना त्या कोणाची आहेत हे माहीत नसतानाही तोंडपाठ आहेत — लावणी, कोळीगीत, भक्तिगीत, बालगीत, भावगीत. 'मराठी पाऊल पडते पुढे' हे महाराष्ट्राचं अभिमानगीतही त्यांचंच.

लोकगीताच्या शैलीत त्या इतक्या सहज लिहीत की ती गाणी परंपरागत वाटतात.

अनुवाद आणि सन्मान

जपानी हायकू, संस्कृत काव्य आणि इंग्रजी साहित्याचे त्यांनी मराठीत सुंदर अनुवाद केले. त्यांचे ललित लेख त्यांच्या वाचनाचा आणि आठवणींचा खजिना आहेत.

अखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलनाचं अध्यक्षपद भूषवून त्यांनी साहित्यिक म्हणून सर्वोच्च मान मिळवला.

प्रमुख रचना

भावगीतं, चित्रपटगीतं, कवितासंग्रह, अनुवाद, ललित लेख