← मागे

चंद्रावरचा ससा

जातक कथा · वयोगट: ४ ते १० वर्षं

एका जंगलात ससा, माकड, कोल्हा आणि पाणमांजर हे चार मित्र राहत होते. ससा त्यांच्यात सर्वांत दयाळू होता. एके दिवशी त्यांनी ठरवलं — आज जो कोणी भुकेला येईल, त्याला अन्न द्यायचं.

एक म्हातारा वाटसरू आला. माकडाने फळं आणली, कोल्ह्याने काही अन्न आणलं, पाणमांजराने मासे आणले. सशाकडे मात्र फक्त गवत होतं, आणि माणूस गवत खात नाही. सशाने आग पेटवायला सांगितलं आणि म्हणाला, 'माझ्याकडे देण्यासारखं काही नाही — मीच तुमचं अन्न होतो!' आणि तो आगीत उडी मारायला निघाला.

पण आग त्याला चटकाही लावत नव्हती! तो म्हातारा म्हणजे वेशांतर केलेला देव होता. सशाच्या दानशूरतेवर प्रसन्न होऊन त्याने चंद्रावर सशाचं चित्र काढलं — सगळ्या जगाला त्याची आठवण राहावी म्हणून. म्हणूनच चंद्रावर ससा दिसतो, असं म्हणतात.

तात्पर्य: दान मोठं की लहान यापेक्षा ते किती मनापासून दिलं, हे महत्त्वाचं.