तेनालीरामाची मांजर

तेनालीरामाच्या कथा · वयोगट: ५ ते १० वर्षं

विजयनगरात उंदरांचा सुळसुळाट झाला म्हणून राजा कृष्णदेवरायाने प्रत्येकाला एक मांजर आणि तिच्यासाठी रोज दूध मिळेल म्हणून एक गाय दिली.

तेनालीरामाने एक युक्ती केली. पहिल्याच दिवशी त्याने मांजरीसमोर उकळतं दूध ठेवलं. मांजरीचं तोंड भाजलं, आणि त्यानंतर ती दूध बघूनच पळू लागली! तेनालीराम गायीचं दूध स्वतःच पिऊ लागला.

महिन्याभराने राजाने सगळ्या मांजरी तपासल्या. इतरांच्या मांजरी गुटगुटीत, तेनालीरामाची मात्र हडकुळी! राजाने कारण विचारलं.

तेनालीराम म्हणाला, 'महाराज, माझी मांजर दूधच पीत नाही!' राजाने दूध ठेवून पाहिलं — मांजर खरंच पळाली. सगळे हसले, पण राजाला खरं कळलं आणि त्याने तेनालीरामाला गमतीने दम दिला.

तात्पर्य: चतुराई गमतीची असते, पण प्राण्यांशी नेहमी प्रेमाने वागावं.