वानरराजाचा पूल

जातक कथा · वयोगट: ६ ते १२ वर्षं

हिमालयाजवळ नदीकाठी एका मोठ्या आंब्याच्या झाडावर ऐंशी हजार वानरांचा कळप राहत होता. त्यांचा राजा मोठा शहाणा आणि दयाळू होता. एकदा त्या झाडाचे आंबे खायला राजाचे शिपाई आले आणि त्यांनी झाडाला वेढा घातला.

वानर घाबरले. राजाने नदीपलीकडच्या झाडाकडे झेप घेतली, एक लांब वेल आपल्या कमरेला बांधली आणि परत आला. पण वेल थोडी कमी पडली. तेव्हा वानरराजाने स्वतःचं शरीर ताणून वेल आणि झाड यांच्यातला पूल पूर्ण केला.

एकेक करून सगळे वानर त्याच्या पाठीवरून पलीकडे सुखरूप गेले. या त्यागाने वानरराज जखमी झाला. हे पाहून वेढा घालायला आलेला राजाही थक्क झाला आणि म्हणाला, 'खरा राजा हाच — जो प्रजेसाठी स्वतःला विसरतो.'

तात्पर्य: खरा नेता आपल्या लोकांसाठी स्वतः कष्ट आणि त्याग सोसतो.